"Efendim Elijah." kararsızca tekrarladı ve dudaklarından başka bir kıkırdama kaçtı.
"Yeterince adil," diye kabul etti. "Beni terbiyeli tutmaya niyetli görünüyorsun" ve parmaklarının çenesinin altına kaydığını ve yüzünü bir kez daha ona doğru kaldırdığını hissetti, "Ah, böyle gözlerini benden saklama." Ve bakışlarını bir kez daha onun bal-altın renginin masmavi maviyle buluşmasına kaldırdı.
"Eli, kızı rahat bırak," arkasından aynı derecede derin bir bariton geldi.
<br / >Devonny'nin bakışları kardeşine kaydı.
Gabriel Davenport, bir çift şaşırtıcı altın rengi göz ona doğru kayarken kalbinin göğsünde çarptığını hissetti. Aniden odadan çıkmadan önce başını kısaca salladı.
Elijah Davenport güldü. "Ve o da benim büyüleyici kardeşim Gabriel'di." Ondan geri adım attı ve sahte bir selam verdi. "Evimize hoş geldiniz Bayan Devonny." Sonra topuklarının üzerinde dönüp kardeşinin peşinden gitti. ***
Gabriel Davenport elini koyu renk buklelerinin arasından geçirdi ve duygularını kontrol altına almaya çalışarak çalışma odasında ileri geri yürüdü. Yüzünü buruşturdu. Onun nesi vardı? Bir kızın bu hurdasına bu tepki neden? Çok hoş bir şeydi, evet. Ama güzel kadınların yanında olmaya alışkındı. O ve erkek kardeşi Londra'da en çok aranan erkeklerden bazılarıydı ve sosyetede evlenme çağındaki tüm genç kadınların iç çekmelerine ve kızarmalarına hedef oluyorlardı. Davenport kardeşler Londra'nın en yakışıklı ve en zengin bekarlarıydı ve bu nedenle hiçbir durumda çekici kadınsı arkadaşlıklar istemiyorlardı.
Fakat bu kız gerçekten çok hoştu. Her özellik diğerini tamamlıyordu ve her biri tartışmasız mükemmele yakındı. Eski ve şimdiki metreslerinden hiçbiri, kusursuz çehresiyle ona yaklaşamadı. Her zaman açık tenli, sarı saçlı kadınların en güzel, en narin ve çekici olduğuna inanmıştı. Bütün azizler adına, öyle değil. Saçları siyah ve kalındı, gözleri inanılmaz kehribar rengindeydi, badem şeklindeydi ve günahkârca uzun kirpikliydi. Cildi pürüzsüz ve altın rengindeydi, burnu keskindi, ağzı dolgun ve baştan çıkarıcıydı. Vücudu harikulade kıvrımlarıyla o kadar mükemmeldi ki belinin gerildiğini hissetti. Daha önce bir kadına bu kadar güçlü bir tepki verdiğini hatırlamıyordu.
Masasının yanında durdu ve koltuğuna çöktü. Ve Tanrım, onun çatısı altında yaşayacaktı. Başını geriye eğdi ve hayal kırıklığıyla inledi.
Eli kapı aralığına yaslanarak kardeşini izledi. Onu hiç bu kadar tedirgin görmemişti. Genellikle tatlı dilli ve kontrollü olan ağabeyi biraz perişan görünüyordu. "Sorun Gabe mi?"
Gabriel'in gözleri bir kez daha perdelenirken gözleri kardeşine kaydı. "Hiç de değil. Kesinlikle iyi."
Eli aylak aylak çalışma odasına girdi ve Gabriel'in masasının yanındaki masaya oturdu. Bacak bacak üstüne attı ve çizmeli topuklarını masaya koyarak kardeşine sırıttı. "Yeni hizmetçi kızımız oldukça güzel evet ?"
Gabriel soğukkanlılıkla Eli'ye baktı. "Onu tanımıyor musun?"
"Tanmalı mıyım?"
Gabriel omuz silkti. " Eskiden Madame Pomfrey'in evinde çalışıyordu."
Elijah bir kahkaha patlattı. "Ne? İnce bir etek mi?"
Gabriel başını salladı. "Hayır. Onun bir temizlikçi olduğuna inanıyorum. Moira başının bir tür belada olduğunu söyledi."